Marokkaanse parabel verteld door Kacem Belbachir Er was eens op het platteland ----------------------------------------------- Zoals elke ochtend vertrok de boer na zijn ontbijt richting stal. Tot zijn ontsteltenis trof hij zijn paard doodziek aan. ‘Zo’n dier zien lijden, dat kan niet!’, zei de boer luidop tegen zichzelf. ‘Als hij er binnen enkele dagen niet bovenop is, zal ik hem moeten afmaken.’ Een schaap schrok zich een hoedje bij het horen van deze woorden. Vol overgave trachtte het schaap zijn makker te helpen. Hij legde zich tegen het paard aan in de hoop dat zijn lichaamswarmte herstel bood. Hij verzorgde zijn vriend en gaf eten en drinken. De komende dag kon fataal zijn voor het paard. In uiterste inspanning en na vele aanmoedigingen slaagde het schaap erin het paard overeind te krijgen. De boer zag het en riep naar zijn vrouw: ‘Vrouw, een mirakel! Dit moeten we vieren! Roep de familie bijeen en zet onze barbecue maar aan! We eten het schaap!’